Facebook เพิ่มเรื่องราวในปี ค.ศ. กราฟสังคมของเฟซบุ๊ค สร้างจากคนที่คุณรู้จัก มากกว่าการตามคนแปลกหน้า
ที่ๆมันยึดไป มันอยู่บนหน้ากระดาษ ธุรกิจ, สํานักพิมพ์, องค์กรท้องถิ่นและตัวเลขสาธารณะ ใช้เรื่องราวเป็นวิธีการที่เบากว่าในการโพสต์บางสิ่งบางอย่างทันที โดยไม่ต้องกําหนดเวลา
การแยกนั้นเป็นสิ่งสําคัญที่จะเข้าใจ เรื่องเล่าจากบุคคลในลิสท์เพื่อนของคุณ และเรื่องราวจากสื่อต่างๆ มีสองแบบที่แตกต่างกันมาก
ทําไมหน้านี้แคบกว่าอินสตาแกรม 1
เฟซบุ๊กเป็นเครือข่ายเพื่อนพื้นฐาน เรื่อง ส่วน ตัว ส่วน ใหญ่ มี จํากัด ใน รายการ เพื่อน ซึ่ง หมาย ความ ว่า เรื่อง เหล่า นั้น มี การ โต้ ตอบ กับ กลุ่ม แทน ที่ จะ มี อะไร บาง อย่าง โพสต์ ไว้ ต่อ สาธารณชน.
นั่นไม่ใช่สิ่งกีดขวางทางเทคนิค มีเรื่องเล่าเฉพาะของเพื่อนเท่านั้น ที่ทําหน้าที่เพื่อคนเห็นชอบ และไม่มีใคร และก็ไม่มีสําเนาสาธารณะ
สิ่งที่เป็นสาธารณะอย่างแท้จริง คือเนื้อหาในเพจ: ธุรกิจ หนังสือพิมพ์ แบรนด์ และตัวเลขสาธารณะ นั่น คือ สิ่ง ที่ หน้า นี้ จัด การ และ เป็น ฉาก ที่ เล็ก กว่า ที่ ผู้ คน คาด คิด.
เปิดข่าวสาธารณะ
-
1
คัดลอกที่อยู่หน้า
เอา Facebook.com ที่อยู่สําหรับหน้าเว็บเองแทนที่จะเป็นโพสต์ จะเป็นโดเมนตามด้วยชื่อเพจ หรือตัวระบุตัวเลข
-
2
ส่งที่อยู่เชื่อมโยงทางด้านบน
วางลงในสนามที่ด้านบนของหน้านี้ซึ่งเริ่มมองหาทันที
-
3
ดูซิว่าตอนนี้มีอะไร
24 ชั่วโมงสุดท้าย คุณจะได้เห็นสิ่งที่เพจได้โพสต์ในวันสุดท้าย ไม่มีหน้าไหนที่ไม่มีอะไรในปัจจุบัน
-
4
เก็บสิ่งที่มีประโยชน์ไว้
ที่ที่สามารถบันทึกเรื่องราวได้ มันถูกจัดอยู่ในรายการด้วยขนาดแฟ้ม และดาวน์โหลดเช่นเดียวกับคลิปอื่น ๆ
สิ่ง ใด ที่ เข้า ถึง ได้ และ อะไร ไม่ ได้
กฎเป็นอันเดียวกันกับที่วิ่งผ่านเว็บไซต์นี้ทั้งหมด ถ้าผู้เข้าชมออกจากระบบเห็นแล้ว ก็จะมีได้ ถ้าไม่ มันไม่ใช่
เรื่องของเพื่อนมีแต่ข้อความ ไม่ใช่โพสต์
เมื่อใครสักคนแบ่งปันเรื่องราว กับรายชื่อเพื่อน ๆ พวกเขาเลือกผู้ชม Facebook ไม่ให้ข่าวนี้กับใครนอกจากนั้น จึงไม่มีอะไรให้กู้ได้ แทนที่จะมีอะไรซ่อนอยู่หลังสิ่งกีดขวางความอ่อนแอ
เว็บไซต์ใด ๆ ที่อ้างว่าจะแสดงให้คุณเห็น เรื่องราวส่วนตัวของบุคคลหนึ่ง ที่เป็นทั้งผลลัพท์ หรือพยายามที่จะรวบรวมรายละเอียดการล็อกอินของคุณ คน ประเภท นี้ เป็น แหล่ง ที่ เชื่อ ถือ ได้ ใน เรื่อง การ ขโมย ที่ เชื่อ ถือ ได้ เป็น เวลา หลาย ปี และ คุ้ม ค่า ที่ จะ พูด ตรง ๆ.
นิทานสาธารณะ เป็นคนละเรื่องกันเลย การโพสต์เกี่ยวกับธุรกิจก็คือ การโฆษณา ตีพิมพ์ให้คนแปลกหน้า และมองมันโดยไม่มีบัญชี ก็เทียบได้กับการอ่านเว็บไซต์ของพวกเขา
คําถามเกี่ยวกับเฟซบุ๊ก
ฉันขอดูเฟซบุ๊กของเพื่อนได้ไหม
ไม่ผ่านหน้านี้ เรื่องเล่าเฉพาะของเพื่อนมีการใช้ร่วมกับรายชื่อที่เลือก และไม่มีเวอร์ชันสาธารณะ เข้าสู่เฟซบุ๊กและมันจะอยู่ที่นั่นตามที่ตั้งใจ
เรื่องของใครที่ฉันจะดูได้จริงๆ
หน้า สาธารณะ — ธุรกิจ, ผู้ ประกาศ, แบรนด์, ผู้ คน ทั่ว ไป. ที่เป็นสาธารณะเพราะ การหาพบเป็นประเด็นของหน้ากระดาษ
เพจจะรู้ว่าฉันดู?
สําหรับ หน้า สาธารณะ แล้ว ไม่ ใช่ เพราะ คุณ ไม่ ได้ รับ การ ลง นาม ใน บัญชี ใด ๆ ที่ สามารถ บันทึก ได้.
ทําไมเพจส์ถึงโพสเรื่องทั้งหมด
เป็นวิธีพูดที่เบากว่า โดยไม่เพิ่มเวลา มันทํางานเหมือนกับธุรกิจในอินสตาแกรม
เรื่องเฟซบุ๊คยาวแค่ไหน
24 ชั่วโมง หลังจากนั้นมันก็หายไปจากสาธารณชน
ผมดาวน์โหลดเรื่องเพจได้ไหม
ที่ที่สามารถบันทึกได้ มันปรากฎด้วยขนาดแฟ้มและดาวน์โหลดเหมือนคลิปอื่น ๆ
ผมต้องการบัญชีเฟซบุ๊คไหม
ไม่ และนั่นเป็นเหตุผลว่าทําไม เนื้อหาของเพื่อนเท่านั้น ถึงเกินเอื้อม
ทําไมไม่มีอะไรโชว์หน้า
หรือสิ่งที่คุณมี คือประวัติส่วนตัว แทนที่จะเป็นหน้าหนึ่ง
เว็บไซต์สัญญาเรื่องความเป็นส่วนตัว มีจริงไหม?
ไม่ พวกเขาจะไม่แสดงอะไรหลังจากวิ่งไกล หรือขอรหัสผ่านเฟซบุ๊ก ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ที่แท้จริง
ดูเรื่องเพจที่ยอมรับไม่ได้
หน้าหนึ่งเป็นหน้าร้านสาธารณะ และดูหน้าหนึ่ง โดยไม่ต้องเซ็นชื่อในทะเบียน บัญชีส่วนตัวเป็นคนละเรื่องกัน ซึ่งเป็นเหตุผลที่พวกเขาไม่อยู่ที่นี่